Stornering van automatische incasso na faillissement: gebruik of misbruik van bevoegdheid?

Op 16 september van dit jaar heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in een zaak waarin de vraag was opgeworpen of een bank, indien zij na het faillissement van haar rekeninghouder een automatische incasso ongedaan maakt ('storneert'), onrechtmatig handelt jegens de overige schuldeisers in het faillissement of dat zij slechts gebruik maakt van een aan haar toekomende bevoegdheid. In dit artikel bespreekt de auteur het systeem van de automatische incasso en het rechtskarakter van de stornering. Aan de hand van een eerder arrest van de Hoge Raad uit 2004 zal duidelijk worden dat de uitkomst in deze zaak eigenlijk geen verrassing is. De arresten maken duidelijk dat de juridische betekenis van de stornering afwijkt van hetgeen zich bij een automatische incasso op het eerste gezicht lijkt voor te doen. De recente uitspraak van de Hoge Raad benadrukt eveneens het belang van de automatische incasso voor het betalingsverkeer. Een systeem dat slechts goed functioneert indien er voldoende waarborgen bestaan: een algemeen geformuleerde bevoegdheid om de automatische incasso te storneren.