In dit artikel gaan Edmon Oude Elferink en Merle Temme in op de ontwikkelingen die zich hebben voorgedaan op het vlak van verwijzingen binnen het concentratiecontrolesysteem van de Europese Unie sinds 2016. In de afgelopen drie jaar heeft zich buiten het kader van formele verwijzingsmechanismen een trend ontwikkeld van coördinatie tussen de Commissie en nationale mededingingsautoriteiten, en tussen die laatstgenoemde autoriteiten onderling.
Daarnaast trachten nationale mededingingsautoriteiten besluitvorming in Brussel vaak gezamenlijk op informele wijze te beïnvloeden, en ondersteunen lidstaten verwijzingsverzoeken op grond van art. 22 van de concentratiecontroleverordening. De politieke ontwikkelingen ten aanzien van het al dan niet wijzigen van die verordening komen in dit artikel ook aan de orde.
